چکیده
تعريف آناتومي:
آناتومي كلمه يوناني است و در لغت به معناي علم تشريح يا كالبد شكافي آمده است .
آناتومي علمي است كه در رابطه با شناخت اندامها و اجزاء گوناگون بدن بحث و گفتگو مي كند .
تاريخچه آناتومي :
شروع اين علم كه تاريخچه بسيار كهن و قديمي دارد از زمان يونان باستان رايج گرديده است. اولين دانشمندي كه در يونان باستان در اين زمينه فعاليت نمود هراكليوس بود و عقيده داشت كه مغز مركز كنترل حواس انسان است . بقراط دانشمند ديگري كه در اين زمينه فعاليت داشت معتقد بود درون رگها هوا جاريست و نظريه آن با اشتباهاتي مواجه بود .ارسطو شاگرد افلاطون در زمينه اناتومي نظري نداشت ولي يك مقايسه بين جنين حيوانات و اندامهاي بدنشان انجام داد .
در رم باستان جالينوس از جمله دانشمنداني بود كه در زمينه استخوان ها و مفاصل تحقيق كرد و آنها را طبقه بندي نمود و قسمتهاي مختلف مغز را تشريع كرد .
در ايران باستان نيز ابن سينا با ارائه 100 مقاله پزشكي و بيان نظريات خود در مورد آناتومي كه مورد قبول جالينوس ،بقراط و ارسطو بود خود را به عنوان پدر طب ايران معرفي نمود .
آناتومي استخوان ها :
مجموعاً 206 استخوان ، استخوان بندي بدن انسان را تشكيل داده است كه اين استخوان ها با هم مفصل اند .
انواع استخوان بندي :
1- استخوان بندي محوري ( Axial) :
الف : جمجمه شامل 22 استخوان است كه : 8 عدد كاسه سر و 24 عدد استخوان بندي صورت را تشكيل مي دهند .
ب : ستون مهره ها شامل 33 فقره كه : 7 مهره گردن ، 12 مهره پشتي ، 5 مهره كمري ، 5 مهره خاجي و 4 مهره دنبالچه كه ستون مهره ها را تشكيل داده اند .
ج : قفسه سينه كه شامل 25 استخوان است وشامل : 24 دنده و 1 استخوان جناغ سينه است .
2- استخوان بندي زمينه اي ( Appendicular ) :
الف : اندام تحتاني كه متشكل از 30 قسمت است .و از استخوان بندي هيپ يا بي نام لگن (3قسمت : تهيگاهي – نشيمنگاهي و شرمگاهي ) و استخوان بندي ران ( 1 استخوان ) واستخوان كشكك ( 1 استخوان ) وساق پا ( 2 استخوان تي بيا و في بولا ) و مچ پا ( 7 قطعه استخوان ) و كف پا ( 5 استخوان) و بند انگشتان (هر انگشت شامل 3 بند است بجز انگشت شصت كه 2 بند دارد) تشكيل شده است .
ب : اندام فوقاني كه متشكل از 30 قسمت است . و از استخوان بندي بازو ( 1 استخوان ) ، ساعد ( 2 استخوان النا و راديوس ) و مچ ( 8 قطعه استخوان )، كف ( 5 قطعه استخوان دراز ) و بند انگشتان ( هر انگشت شامل 3 بند است بجز انگشت شصت كه 2 بند دارد )تشكيل شده است و توسط كمربند شانه به تنه متصل مي شود .
ستون فقرات گردني :
تعداد مهره هاي گردني 7 ععد مي باشد كه دو مهره اول را ، از بالا به پايين به ترتيب اطلس و اكسيس مي خوانند . از وظايف مهم اين دو مهره نگه داشتن سر بر روي ستون فقرات است . خاطر نشان است كه حركت چرخشي گردن نيز توسط اين دو مهره صورت ميگيرد . مهره اول گردن كه اطلس نام دارد سر را بر روي ستون فقرات نگاه داشته اين مهره فاقد جسم مهره و زائده هاي مهره اي است ولي دو توده جانبي دارد كه به قوس هاي قدامي و خلفي مربوط مي شود . سطح قدامي اين مهره با لقمه هاي بادامي شكل جمجمه تشكيل دو مفصل بسيار نا چيز مي دهد .
قوس هاي مهره اطلس به اندازه كافي بزرگ اند كه زائده دندانه اي اكسيس و بصل النخاع را در خود جاي دهند .
دومين مهره گردن آكسيس است كه ساختمانش طوري طرح ريزي شده است كه حركات چرخشي سر و مهره اطلس بر روي آن انجام گيرد . يكي ديگر از تفاوت هاي بارز اين مهره با ديگر مهره ها وجود زائده دنداني شكلي است كه از اين مهره خارج شده و در داخل اطلس قرار ميگيرد . تحرك زياد مهره هاي گردن ، مديون سطح مفصلي صاف و مايل مهره اكسيس و نيز افقي بودن زائده اين مهره است .
ستون فقرات گردني به لحاظ اناتوميك و عمل از دو قطعه مجزا تشكيل شده است كه عبارتند از :
الف ) قطعه فوقاني يا تحت پس سري كه شامل : اولين مهره گردني ( اطلس ) و دومين مهره گردني (اكسيس ) مي باشد اين مهره ها توسط زنجيره پيچيده ايي از مفاصل ، با سه محور حركتي و سه در جه آزادي به همديگر متصل اند و به استخوان پس سري وصل ميشوند .
ب ) قطعه تحتاني كه : از سطح تحتاني مهره Axis و Atlas تا سطح فوقاني اولين مهره كمري T1 ادامه دارد
همه مهره هاي گردني شبيه به هم هستند به جز اطلس و اكسيس كه با همديگر و ساير مهره هاي باقي مانده متفاوت اند . مفاصل بين قطعات تحتاني فقط دو نوع حركت دارد : فلكشن يا تا شدن - اكستنشن يا باز شدن و فلكشن هاي جانبي به همراه چرخش .
از لحاظ عمل كردي ، اين دو قطعه در ايجاد حركات خاص چرخشي و فلكشن جانبي و فلكشن – اكستنشن سر ، مكمل يكديگر اند .
استخوان بازو :
استخوان بازو از نوع استخوانهاي دراز بوده و مانند تمام استخوان هاي دراز شامل يك تنه و دو انتهاست كه :
الف ) سر فوقاني بازو يا سر پراگزيمال بازو شامل :
1) سر ( Head ) :
سر استخوان بازو گرد بوده و روي آن يك بافت پيوندي بنام غضروف قرار دارد از جنس هيالين .سر استخوان بازو با حفره گلونئيد كتف مفصل شده و مفصل شانه را مي سازد .
2) گردن ( Nack ) :
گردن استخوان بازو واصل سر بازو به تنه است .
3) برجستگي بزرگ بازو ( Major Tubrosity ) :
يك برجستگي كه در خارج سر بازو قرار دارد و سه عضله فوق خاري ، تحت خاري و گرد كوچك به آن وصل مي شوند .
4) برجستگي كوچك بازو ( Minor Tubrosity ) :
برجستگي موجود در قدام سر بازو كه به آن وتر عضله تحت كتفي وصل مي شود . لازم به ذكر است كه بين اين دو برجستگي شيار يا ناودان Bicipital groove وجود داشته كه به سه عضله پشتي بزرگ ، گرد بزرگ و سينه اي بزرگ وصل مي شوند .
ب ) انتهاي تحتاني بازو يا سر ديستال بازو :
انتهاي تحتاني بازو از يك سطح مفصلي ترقوه اي شكل تشكيل شده بنام ( تروكلا Trochlea ) كه با انتهاي فوقاني استخوان زند زبرين ساعد مفصل شده و آرنج را ميسازد .
ج ) تنه بازو :
تنه بازو در قسمت بالا گرد و در پايين تخت و سه وجهي است . به قدام تنه بازو عضلات قدامي بازو و به خلف تنه بازو عضلات خلفي بازو وصل مي شود .
عضلات ناحيه گردن :
1) عضله پوستي ناحيه گردن Platysma
اين عضله در زير پوست قدام گردن قرار دارد و از قدام قفسه سينه شروع شده به طرف بالا رفته و به كنار تحتاني منديبل ( فك پاييني ) وصل مي شود .
2) عضله جناغي – چنپري – پستاني Sterno Cleiod Mastoide
اين عضله سر ثابتش از دسته جناغ و روي كلاويكل شروع شده به طرف بالا رفته و سر متحركش به زائده پستاني شكل گيجگاه وصل مي شود .
3) عضله نردباني Scalenous
تعداد سه جفت عضله نردباني بصورت قرينه در دو طرف گردن قرار داشته كه اين عضلات از دنده 1 و2 قفسه سينه شروع شده و به طرف بالا رفته به زائده عرضي 6 مهره اول گردن وصل ميشود .
پيش گيري از آسيب هاي گردن
در فعاليت هاي ورزشي صدمات نسبتا شديد گردن در مقايسه با كمر ، كمتر رخ مي دهد زيرا دامنه حركت آن بيشتر از پشت و كمر است . صدمات گردن اغلب در كشتي و شيرجه رخ مي دهد .
از صدمات خطرناكي كه مي توان به آن اشاره كرد : پارگي ديسك ،شكستگي مهره و در رفتگي كامل يا ناقص مهره است
صدمات اخير به 2 دسته اسپرين و استرين تقسيم مي شوند . هرگاه نيروي وارده بر گردن بيشتر از محدوديت آن باشد گردن آسيب مي بيند .
مكانيزم صدمات گردن عبارتند از :
1) باز شدن بيش از اندازه
2) فشرده شدن گردن
3) حركات شلاق مانند گردن ( حركت شديد سر و گردن به جلو و عقب )
4) پيچيدگي گردن
پيشگيري از صدمات گردن به عوامل زير بستگي دارد :
1- انعطاف پذيري گردن
2- قدرت عضلات
3- درجه چالاكي و فرزي ورزشكار
4- استفاده از وسايل ورزشي كافي و مناسب
صدمات گردن
1) شكستگي گردن :
چون دامنه حركتي گردن زياد است به همين دليل آمار شكستگي گردن در ارتباط با ورزش پايين است . قبل از اينكه شكستگي در گردن رخ دهد ، در مهره هاي آن در رفتگي كامل يا ناقص صورت ميگيرد .
نيروي شديدي كه سبب باز شدن بيش از حد اندازه ، فشرده شدن و يا پيچيدگي گردن شود منجر به شكستگي گردن خواهد شد .
علايم : درد در ناحيه گردن ؛ اسپاسم عضلات گردن ، تورم و حساسيت در هنگام لمس كردن آن و عدم توانايي جهت به حركت در آوردن گردن است .
2) در رفتگي گردن :
در رفتگي گردن عموما بر اثر خم شدن شديد سر و يا حركت چرخشي شديد آن اتفاق مي افتد . اين در رفتگي اغلب در استخر رخ مي دهد .
علايم در رفتگي و شكستگي معمولا يكسان است :
درد شديد ، اسپاسم و فلج از علايم شايع اين عارضه است .
3) خونريزي :
تمام شكستگي هاي مهره و اكثر در رفتگي هاي آن و همچنين اسپرين و استرين باعث خونريزي ستون مهره ها مي شود .براي اينكه ورزشكار بعد از كشش عصب گردن قادر به انجام فعاليت مجدد باشد بايد شرايطي براي او مهيا شود اين شرايط عبارتند از :
1- قدرت عضلات گردن بالاتر از حد متوسط باشد .
2- از وسايل ورزشي مناسب براي حمايت گردن استفاده شود .
3- به هنگام استفاده از گردن مهارت كافي وجود داشته باشد .
آماده كردن مجدد گردن بعد از مصدوميت :
هنگامي آماده سازي بدن بايد صورت گيرد كه درد در عضلات گردن كاملا ناپديد شده باشد . اولين چيزي كه در اين دوران آماده سازي مورد توجه است ، انجام تمريناتي است كه انعطاف پذيري مجدد آنرا امكان پذير گرداند .
براي تحقق اين امر ورزشكار ابتدا از حركات كششي غير فعال و به تدريج از حركات كششي فعال استفاده نمايد . بعد از اينكه انعطاف پذيري گردن به حد طبيعي رسيد ، برنامه اي جهت عضلات گردن طرح ريزي مي نماييم .
عضلات ناحيه بازو :
براي اينكه حركات مفصل شانه به نرمي و راحتي صورت گيرد عضلات بسياري وظيفه توليد اين حركات را به عهده دارند . يك سر تمام عضلاتي كه در چرخش شانه شركت دارند به روي برآمدگي بزرگ استخوان بازو است .
اين عضلات عبارتند از :
1- فوق خاري
2- تحت خاري
3- تحت كتفي
4- گرد كوچك
5 - يكي ديگر از عضلات همه شانه ، عضله دالي ( Deltoid ) است كه يك سر اين عضله بر روي زائده آخرمي كتف است و سر ديگر در قسمت بالا و خارج استخوان بازوست . اين عضله بيشتر حركات شانه را انجام مي دهد .
عضلات بازو
1) عضله دو سر Biceps
اين عضله زير جلدي بوده سر ثابتش داراي 2 سر است كه سر دراز آن به بالاي حفره گلونئيد و سر كوتاهش به زائد غرابي كتف وصل مي شود . اين عضله در قدام بازو پايين آمده از آرنج گذشته به برجستگي راديال راديوس وصل مي شود .
2) عضله بازوئي قدامي Brachialis
در زير 2 سر بازو قرار دارد كه از قدام بازو شروع شده از آرنج عبور كرده به زير زائده منقاري استخوان النا در ساعد وصل مي شود .
3) عضله بازويي زند اعلايي Brachio Radialis
اين عضله از بالاي كنديل خارجي بازو شروع شده و به انتهاي تحتاني راديوس وصل مي شود .
عضله خلف بازو
عضله سه سر بازو Triceps
سر ثابت اين عضله داراي 3 سر است كه سر درازش به زير حفره گلونئيد كتف وصل شده و دو سر ديگرش به خلف بازو و سر متحركش به زائده آرنجي استخوان النا وصل مي شود .
آسيب هاي مفصل شانه و بازو
1- شكستگي بالاي استخوان بازو :
اين شكستگي براي اعصاب و رگهاي اين ناحيه بسيار خطرناك است . و اغلب بر اثر ضربه مستقيم ، در رفتگي و سقوط بر روي بازويي كه به طرف خارج امتداد دارد صورت ميگيرد .
علايم : درد ، عدم توانايي حركتي ، تورم ، وجود يك نقطه حساس و تغيير رنگ در بافت هاي سطحي
درمان : بانداژ موضع صدمه ديده و مراجعه به پزشك ( دوران معلوليت بعد از شكستگي 2 تا 6 ماه است )
2- شكستگي اپي فيز :
در بين ورزشكاران جوان شايع است و اغلب در اثر وارد آمدن نيرو مستقيم و يا نيرويي كه در طول حول محور بازو به اپي فيز رخ مي دهد پديد مي آيد .
علايم : كوتاه شدن بازو ، ناتواني ، تورم ، حساسيت و درد است
درمان : بانداژ و بي تحرك ساختن عضو و مراجعه به پزشك ( ضمنا بي تحرك ساختن عضو تا 3 هفته ضروريست ) .
3- پارگي عضله 2 سر :
اين عارضه اغلب در ژيمناست ها در هنگام فعاليت انفجاري رخ مي دهد
ادامه دارد ...












